تبليغاتX
پی پو
ادبی
 
      کرک و پرت که بریزد

                                     تازه معلوم می شود

                                       چقدر مثل سگ شده ای

                                        آخ ... شبیه من  بود

                                   آن مرد   توی آینه ...

                                         نه رنگی ..

                                                نه صدایی ...

                                        نکنه پیر شده ام ؟

                                                   آخ زندگی ...  

|+| نوشته شده توسط مهرداد.ی.ا... در شنبه دهم مرداد 1388  |
 
                            در فارسان ملخ ها زنده اند

                               و چشمان دریده ی گرگها 

                             صورت رنگ پریده ی مادران

                         داغی مهر روی پیشانی 

                        نه چراغی نه نگاهی

                                نه کسی

                                   نه چیزی   

                              بی آن که چیزی بگویی              

                                      اعدام

                              همه چیز مصنوعی بود

                                دیگر بر نمی گردم

                                خدا حافظ شهر لعنتی ...

|+| نوشته شده توسط مهرداد.ی.ا... در جمعه هشتم خرداد 1388  | نظر بدهید
|+| نوشته شده توسط مهرداد.ی.ا... در جمعه هشتم خرداد 1388  |
 
 فهمیده بودم ، دیر شده 

  آمدند " سراغم

      نبودم.

               همه جا خراب می شدند روی سرم

                                  از روزگارم خرابترم

                                             میان کلماتم ...

                                                 همه خواب بودند ...

                                   انگار که هیچ وقت بیدار نخواهم شد  

                                      باران می بارد و من منتظرم ...

                                   برای لحظه ای حتی برای لحظه ای

                                                    ثانیه ای

                                                               نفس بکشم تو را

                                                     تلخی تیرباران  را  

                                                            طعم مرگ را

                                                 بوی کافور را

                                       پاچه ام را که رها نمی کند

                                                    این شهر لعنتی ...

                                         گازم گرفته اند...

                      و گرفته اند همه چیزم را ...تو را و مرا ...

                      به من چاقو بدهید می خواهم خودم را  

 

                                                زخمی بمیرم

                                      من پرم از هوای پریدن ...

                                                   شاید   پرنده ای بشوم

                                  هنگام بوسه بازی گلوله ها

                  آخ که چقدر وحشی ام این روزها ...!!!

 

                                                       به من چاقویی بدهید

                                                  من پر از خراشم و زخم

                                                 تا دسته در خودم خونی ام

                                                            خدا

                                                           ی.ا... 

|+| نوشته شده توسط مهرداد.ی.ا... در جمعه هجدهم اردیبهشت 1388  |
 
 
|+| نوشته شده توسط مهرداد.ی.ا... در چهارشنبه دوم اردیبهشت 1388  |
 همیشه ها...
.همیشه های خدا

خسته بود ....

نسلم

دستی ننوشت

زیر این همه آه و آهن

 پلکهاش پر از هوای 

 پریدن و

             ترسیدن

چقدر بوی باروت می دهی همسایه ...!

این جور وقتهاست که

              زانو بزند خدا...

های وهای گریه کند ،

از بالای ابرها...

برای ضمیر من وشما

همیشه های خدا گریه کرد

               مرد

خسته و درمانده

قلبش را فشردتوی مشتش

بهار از نفس افتاد.

داد خدا هم که در بیاید

قیمت قرص مسکن

از پول نفت میشود،

به مازادخرید نان و باروت

برای دوستانمان در غزه...!

آخ،

که این روزها 

سرطان هم  نعمت بزرگی ست.

|+| نوشته شده توسط مهرداد.ی.ا... در جمعه بیست و پنجم بهمن 1387  |
 ریچارد براتیگان و شعر
سایه‌ی رنگ‌ْپریده‌ی مورچه‌‌ی ترسیده

 

سایه‌ی رنگ‌ْپریده‌ی مورچه‌‌ی ترسیده

می‌خواهد با تو دوست شود؛

كودكی‌ات را بشناسد؛

و با تو اشك بریزد.

 

می‌آید

با تو زندگی كند!...................................................................................................................

ژاپن منهای قورباغه‌ها

برای گای دِلا والدین٤

 

کاملا ً اتفاقی

دیکشنری انگلیسی ژاپنی‌ام را

نگاه می‌کنم

کلمه‌ی قورباغه را پیدا نمی‌کنم.

نیست.

این یعنی ژاپن قورباغه ندارد؟!

 

 

توکیو

٤ ژوئن ١٩٧٦

.........................................................................................................................................

گوشه‌ای ازدنیا مردی از درد ضجه می‌زند

 

گوشه‌ای از دنیا زنی

نشسته زیر درختی سبز و زیبا

نخود پاک می‌کند

و تنها به چیزهای زیبا فکر می‌کند؛

مثل آبشارهایی از رنگین‌کمان

یا نخود.

 

پاییز ١٩٥٥

|+| نوشته شده توسط مهرداد.ی.ا... در چهارشنبه شانزدهم بهمن 1387  |
 
|+| نوشته شده توسط مهرداد.ی.ا... در پنجشنبه بیست و ششم دی 1387  |
 

|+| نوشته شده توسط مهرداد.ی.ا... در سه شنبه هفدهم دی 1387  |
 

|+| نوشته شده توسط مهرداد.ی.ا... در شنبه سی ام شهریور 1387  |
 نسل پنج شنبه

                                             برای مردم عراق، افغانستان، ایران وآنگولا

نسل پنج شنبه

 

نسل چندم ازاین پنج شنبه های منی

که طنین چشم های تورا

درجیب ها به خانه می آورم

وگیرکرده توی خودم هستم

با بغلی ماه ومحاسن معاشقه

وقتی زخمم می زند

ازشکاف دوپاره ی آستین های

حلقه    حلقه

پایین بیفتم وبالای لب

لبه ی بالای لب

حبیبی ونورالعینی ویک سوم خرمای جهان!

... وروزنامه نمی خرم

که میان سطرهای مضطرب جنگ

چشم های تو

به باران مین های گوجه ای کشیده نشود

وما دچارعواقب آواره گی.

ماه واره ها

سوراخ کفش مرا به جهان مخابره می کنند

ومن ایستاده ام سراین چهارراه

تا مورب چشم توگم نشود

توی همین زمین پراززمین

:من

ازتریبون همین شعراعلام می کنم

حاضرم علیه خودم توطئه کنم

به شرط آن که ماه واره ها به کشیده شدن چشم های تو

منتهی نشوند.

مازادقیمت نفت

به علاوه ی بانک های سوئیس

می کند به عبارتی، سوراخ کفش های مخابره

:خدای کوچک من!

جهان بزرگ تورا چه شده

که این سکه، سکه ی توی دست مرا

حتا خود دقیانوس هم برنمی دارد؟!

من

آماده ام دوباره به عامل خون، عامل اعصاب

مجهزشوم

وبدون دست وپای اضافه ی خود

به خانه برگردم

وبلافاصله درکنکورقبول شوم

واگربرنگشتم به مادرم بگویید

نسل چندم ازاین پنج شنبه های

من

نام کوچکش عربی ست!

 

                  "علی اخگر"

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط مهرداد.ی.ا... در پنجشنبه بیست و سوم خرداد 1387  |
 
 
بالا